Twee jaar geleden ging het project Van Zorg naar Leven van start. Aan projectleider Marion Verhey om dit in goede banen te leiden. Ze ging in vol tempo aan de slag. Het was een ‘ontdekkingsreis’ met de nodige hobbels, hordes maar vooral ook mooie ervaringen. Gewoon doen was het credo. Met als resultaat dat er nu, twee jaar later, mooie resultaten bereikt zijn. Met en dankzij alle betrokkenen. Tijd om samen met Marion weer even terug te blikken op hoe het allemaal verlopen is.
Hoe ben je betrokken geraakt bij het project Van Zorg naar Leven in de regio’s Zwolle en Midden-IJssel?
“Ik ben bij dit project betrokken geraakt omdat ik een sterke passie heb voor mijn werk en de zorg. Ik wil het mooier en simpeler maken en vooral ook laten zien dat we het vak daarmee weer leuker maken, los van het feit dat het ook anders moet. Toen ik op LinkedIn de vacature voorbij zag komen van projectleider, heb ik direct gereageerd. En gelukkig kreeg ik de kans om dit project op poten te zetten.”
Je hebt het project van nul af aan opgebouwd. Hoe was dat voor jou, vooral gezien het feit dat je als Gooise niet bekend was met de regio’s Zwolle en Midden-IJssel?
“Ik ben geboren en getogen in Hilversum en woon al jaren in Amersfoort. Je kunt mij dus gerust een Goois stadsmens noemen. Wat me meteen opviel is de hele andere cultuur en werkdruk hier; veel gemoedelijker, meer zorg voor en met elkaar en alles veel laagdrempeliger. De wereld is echt veel minder hard dan in de Randstad. Ik moest leren om mijn tempo aan te passen aan de regio. Als stadse ben ik gewend om snel te handelen, maar hier heb ik geleerd om meer geduld te hebben en te werken in het ritme van de regio. En omdat ik niemand kende, ben ik begonnen met het opbouwen van relaties met belangrijke stakeholders, zoals bestuurders Jan Griepink en Loes Kater, maar ook wethouder Geria Toeter en Jacqueline Poortvliet van het Zorgkantoor en managers van de verschillende zorgorganisaties. Het was essentieel om mijn netwerk uit te breiden en het vertrouwen te winnen. Door persoonlijk met hen van gedachten te wisselen over de mogelijkheden van langdurige zorg thuis in de regio, brachten zij mij op hun beurt weer met anderen in contact. En zo heb ik heel veel gesprekken gehad met heel veel mensen binnen de diverse betrokken organisaties. Gelukkig kreeg ik vanaf het begin het volle vertrouwen van bestuurders en de projectgroepen. Dat vind ik nog steeds heel bijzonder, zeker omdat ik ‘van buiten’ kwam.”
Van Zorg naar Leven betreft twee regio’s. Aanvankelijk werden er twee projectleiders gezocht, maar uiteindelijk is gekozen voor één projectleider en wel jij. Hoe is dat zo gegaan?
“Mijn officiële opdracht luidde ‘Ontwikkel MPT/VPT met een plus’. Daar had ik al meteen een levendige discussie over met Jan Griepink. Want mijn vraag was: ‘Wat is die plus?’ Hoe kan een financieringsvorm een plus hebben? Waar zit ‘m dat in? Die plus ging over kwaliteit. Dat vind ik ingewikkeld. Want waarom krijgt de ene persoon een plus-kwaliteit en de ander niet? Moet niet iedereen de juiste passende zorg krijgen? Die plus stond dus niet voor extra geld maar voor kwaliteit. Aanvankelijk zocht men twee projectleiders omdat het om twee regio’s ging, Zwolle en Midden-IJssel. Maar daar hebben we één van gemaakt. Ik ben middenin de regio’s gaan staan omdat de meeste betrokken organisaties ook in beide regio’s actief zijn. En dan kan het niet zo zijn dat we in de regio Zwolle iets anders gaan doen dan in Midden-IJssel. Maar omdat niet iedereen in dezelfde fase van ontwikkeling zat heb ik mij opgesteld als een soort van verbinder of doorgeefluik met de afspraak dat wat we in Midden-IJssel ontwikkelen getoetst wordt in Zwolle en vice versa zodat we uiteindelijk overgaan naar één visie, werkwijze en uitgangspunt. Het project hebben we de naam ‘Van Zorg naar Leven’ gegeven. Het gaat namelijk veel meer over het ondersteunen op het dagelijks leven dan over (medische zorg). Dit was ook iedere keer het uitgangspunt van alle gesprekken die ik met iedereen gehad heb: ‘Hoe kunnen we de zorg laagdrempeliger organiseren?’. En wie en wat hebben we hiervoor nodig?’”
Wat is volgens jou de grootste uitdaging binnen het project Van Zorg naar Leven?
“De grootste uitdaging hierbij was en is nog steeds, om anders te kijken, anders te denken en anders te doen. Het betekent het loslaten van de ‘oude’ zorgbril en de controlecultuur. Het vraagt om durven vertrouwen op en met elkaar. Vertrouwen geven aan de professionals stond centraal, daar begint de verandering en dat vergde lef van alle betrokkenen. Ook de beweging maken van het medisch domein denken naar welzijn, en zorg gaan zien als ondersteuning bij het dagelijkse leven, is een hele grote uitdaging. Door te zeggen ‘Het is spannend, maar we gaan het met elkaar doen, gewoon proberen en kijken hoe het bevalt’. En als mensen eenmaal gaan samenwerken dan zie je dat het in praktijk eigenlijk helemaal niet zo spannend is als men denkt.
Welke rol heeft het netwerk ‘Samen voor Sallandse Zorg’ gespeeld in jouw project?
“Samen voor Sallandse Zorg heeft een belangrijke rol gespeeld in die zin dat de diverse bouwstenen veel raakvlakken en verbindingen met elkaar hebben. Samenwerking was en is essentieel voor het succes van het project. Door de verbindingen tussen de organisaties en de fijne mensen heb je veel ondersteuning aan elkaar. Voor mij was dit een hele goede basis en netwerk waarmee ik verder kon ontwikkelen. Je leert van elkaar en deelt ervaringen, wat mij betreft heel waardevol.”
Kun je ons iets vertellen over de resultaten van het project? Wat maakt je het meest trots?
“De afgelopen twee jaar hebben we met zevenmijlslaarzen gelopen. Er waren hobbels, hordes en bochten maar met de veerkracht van alle betrokkenen en de humor zijn we er in geslaagd om een positieve businesscase te ontwikkelen door de zorg anders te organiseren met andere professionals, wat aantoont dat het financieel haalbaar is. We hebben een nieuw zorgmodel met het Team Langdurige Zorg Thuis ontwikkeld, evenals een nieuw zorgprofiel, namelijk dat van de Leefondersteuner. Daarnaast hebben we verschillende flyers ontwikkeld Ter ondersteuning van de gespreksvoering in teams en met de cliënt/mantelzorg In mijn tijd als manager vond ik het altijd heel lastig om mijn medewerkers uit te leggen wat nu een visie en missie was en de inhoud daarvan goed over te brengen. Dus hebben we als eerste stap onze missie en visie letterlijk in beeld gebracht om het begrijpelijker te maken. Het mooie is dat deze flyer door heel veel andere organisatie elders in het land als inspiratie en voorbeeld is gebruikt om ook het hoe en waarom van projecten toe te lichten. Daar zijn we zeker trendsetter in geweest. Dat heeft er tevens toe geleid dat we al heel snel het project de naam hebben gegeven ‘Van Zorg naar Leven’. Dat is beter dan de hele tijd praten over het organiseren van een financieringsvorm. Ik ben ook trots dat het project bijdraagt aan het kennisplatform Van Zorg naar Gewoon Leven van het Zilveren Kruis. Het kennisplatform biedt een plek om te leren van succesverhalen en uitdagingen binnen diverse